Decyzje, które wspólnie podejmiemy DZISIAJ na temat sposobów zaradzenia tak poważnym problemom, jak szerząca się narkomania, nierównowaga w handlu zagranicznym, nieskuteczny system szkolnictwa publicznego albo nieefektywny system penitencjarny, określą jakość życia przyszłych generacji. Nic bardziej nie mija się z prawdą! Zycie jest procesem kumulatywnym.

Zresztą nie jest on jedyny. Nic dziwnego, że poziom recydywizmu we francuskich więzieniach wynosi jeden procent, a na jednego więźnia wydaje się rocznie około dwustu dolarów. Kwota ta jest jeszcze bardziej zaskakująca, kiedy weźmiemy pod uwagę fakt, że Amerykanie wydają na każdego swojego więźnia trzydzieści tysięcy dolarów rocznie i osiągają poziom recydywizmu rzędu osiemdziesięciu dwu procent. Czy sugeruję, że powinniśmy naśladować francuski system więziennictwa? Nie, mówię tylko, że system, który mamy obecnie, w oczywisty sposób się nie sprawdza i musimy spróbować czegoś innego. Musimy dać naszym więźniom warunki, w których nie będą musieli nieustannie obawiać się ataku współwięźniów, a jednocześnie nie wolno nam zmieniać więzienia w dom, jakiego nigdy nie mieli.

Sugeruję, że warunki więzienne powinny być NIEPOŻĄDANE, niewygodne i że podczas odbywania wyroku więźniom powinno się pokazywać sposoby uczynienia z doświadczeń wolności świata, nad którym mogą oni panować, świata przyjemności i otwartych możliwości, aby po zwolnieniu z więzienia mogli do niego Okazje dążyć zamiast się go bać. Więźniowie muszą łączyć cierpienie z pobytem w więzieniu i przyjemność ze zmianą samych siebie. Inaczej zachowania, które przywiodły ich do więzienia, nigdy się nie zmienią. Ponad wszystko jednak więzień musi wiedzieć, że komuś na nim zależy, że ktoś chce mu pomóc, zaoferować strategie, które poprowadzą jego życie w nowym kierunku. Nie wszyscy więźniowie są gotowi do tej zmiany, ale ci spośród nich, którzy tego chcą, z pewnością Gazetki promocyjne zasługują na nasze poparcie.

Autor : Marcin
Data : 12.09.2008